Klik HIER om naar de nieuwe site www.bethesda.be te gaan.

Je bent bijzonder

 

Als er één uitspraak van mij is in gesprekken die op smalend gesnuif (of op z’n minst opgetrokken wenkbrauwen) onthaald wordt, dan is het deze wel. “Je bent bijzonder !” Als iemand dat tegen u zou zeggen, hoe zou u reageren?   Ja, in de ogen van God zijn we waardevol, dat weten we ergens wel. Met ons verstand, meestal. Maar om nu te zeggen dat ik bijzònder ben… Zeg, rustig aan, hè, ik ben een mens als ieder ander, en gene brave. Je moest eens weten. Wat zou er nu aan mij bijzonder zijn.

Ik zou u willen uitdagen om u via dit artikel eens te laten aanzetten om juist dàt op het spoor te komen en in te vullen: dat u bijzonder bent. U zult zelf gaandeweg ontdekken hoe opbouwend het is om die gedachte toe te laten. Hoe je daarvan opleeft. Zo opleeft dat je het leven ook een stukje beter aan kunt. Zoveel invloed heeft dat !

 

Identiteitsbewijs

 

Wat een dom woord. Bewijs van identiteit. En wat staat daar dan op? Hoe je heet, waar je woont, of je getrouwd bent en een nummer. Een rijksregistratienummer. Is dat onze identiteit? In onze maatschappij kennelijk wel. Als je maar op te sporen bent. Gemakkelijk te identificeren. En  te klasseren.

 

Zo gaan we onder in de massa van onze overbevolkte wereld. Een wereld waarin je slechts eventjes bijzonder bent als je de Olympische Spelen wint, of wat dan ook presteert. Is dat wie we zijn? De som van onze daden, onze uiterlijkheden? Je moet tegenwoordig heel wat doen om nog op te vallen en bijzonder genoemd te worden - en je bent ook na een paar jaar weeral vergeten. Geen wonder dat je als gewone mens je zo verschrikkelijk onbenullig kunt voelen.

En eenzaam. Want de wereld is dan een competitieveld geworden - ieder voor zich - en geen samenleving meer.

           

Soms tast dit klimaat ook een beetje onze omgang met elkaar in gemeentes aan. We doen ieder voor zich ons best om aktief te zijn, zo goed mogelijk “voor de Heer te leven”. We kijken naar elkaar op grond van daden: wat doe jij in de gemeente, hoe vaak kom je naar de bijbelstudie? We willen allemaal zo graag een goed christen zijn, dat we maar zo goed mogelijk meedoen. Het gevaar van onze kleine gemeentes kan zijn, dat het groepsgebeuren, dat heel belangrijk is, ten koste gaat van hoe uniek de leden zijn. En al gauw ben je dan pas bijzonder, als je vooraan staat…   En dat terwijl de bijbel zo veelkleurig is !

 

Weet u, God heeft een heel ander identiteitsbewijs voor ons. Lees maar na in Openbaring 2:17b: “Ik zal hem een witte steen geven en op die steen een nieuwe naam geschreven, welke niemand weet, dan die hem ontvangt.” Wie u bent en wie u mag worden, zit ‘m niet in uw prestaties, maar wordt u gegeven en is blijkbaar iets tussen God en u. Daar hoeft niemand zijn neus tussen te steken. God kent ons en spreekt ons aan bij name (Jes. 43:1). Hij gaat met ieder van ons Zijn eigen weg. We hebben voor Hem een eigen plekje in het grote geheel. Een plekje dat bij ons past. Paulus vergelijkt dat met een lichaam, waarin er oren, ogen, voeten en handen zijn. Belangrijk is nu: dat word je niet door iets speciaals te doen. Je bènt dat. Heel bijzonder en onvervangbaar. Zonder rangorde.  Zo ziet God ons !

 

 

Wie bent u echt?

 

Wat maakt u tot wie u bent? Wat heeft u dat niemand anders heeft? De bijbel noemt dat onze ziel. Uw ziel zit in iedere vezel van uw lichaam: uw vingerafdruk, uw DNA-materiaal, uw oogopslag, uw stem. Wat het leven ook met u gedaan heeft, die ziel kan niemand u afnemen (Mat.10:28). Die wordt er zelfs door gevormd. Je kunt dat vergelijken met een eikeboom. In de kiem was die er al in de eikel. De eik groeit daar uit en kan vele stormen meemaken, beschadigd en gehavend zijn, maar het blijft een eik, een hele karakteristieke, unieke eik. Wat u heeft meegemaakt en hoe dat u heeft gevormd, daar bent u uiteindelijk alleen doorheen gegaan, daar kunnen andere mensen geen uitspraken over doen. Ze hebben dat te respecteren.

 

Aan de andere kant zijn wij mensen meer dan een eikeboom. We bestaan niet op zich. We hebben andere mensen nodig om ons “iemand” te voelen. Dat begint al bij de geboorte: we krijgen een naam, mensen kijken ons aan en reageren op ons. Geleidelijk aan leren we dat we iemand zijn, door ons te onderscheiden van de ander en tegelijkertijd toch contact te blijven voelen. Helaas gaat er daarin veel mis. Wat kan het pijn doen, om nooit gezien te worden in onze uniekheid. Die pijn stoppen we maar weg, en we leven ermee dat we dus niet bijzonder zijn. “Ben je gek, bijzonder, het zal wel zeker.”

 

Als iets mij treft in het therapeutisch spreken, luisteren en werken met mensen - en dat ontdek je als je heel intens met mensen bezig bent - dan is het wel, hoe bijzonder ieder mens is. Daarom zeg ik dat waarschijnlijk zo vaak. Het raakt me diep om te zien, hoe mensen ondergesneeuwd, geschonden en geknakt kunnen raken en toch zo’n bijzonder mens blijven. Maar ik denk daar vaak meteen bij: “Waarom zien  zo weinig àndere mensen, in hun eigen omgeving, dat toch !” Helaas, we leven zo gauw aan elkaar voorbij of nog erger: ten koste van elkaar. We hebben het voor onszelf al zo moeilijk om staande te blijven. En zo zijn we vaak naast elkaar als een maïsveld dat door een hagelbui getroffen is: de maïsstengels staan geknakt en liggen kriskras door elkaar. Ieder met onze eigen pijn staan we elkaars groei soms in de weg.

 

Worden wie je bent

 

Hoe kunnen we samen weer wat overeind komen staan? Hoe kunt u weer opbloeien? Niet anders dan door gewoon te zijn wie u nu bent. Geknakt, geblutst, vol eigenaardigheden, gebreken en beperkingen. Maar daaronder zit u zelf. Die maïsplant, die eik. Dat madeliefje, misschien. Blijf niet wensen dat u iemand anders was. U bent u. Pas dan kunt u verder. Zo gaat God ook met ons om: Hij aanvaardt ons. Helemaal, volkomen. Punt. En daardoor groeien we.

Hoe komt u dan op het spoor wie u eigenlijk bent? Hoe kun je onder alle miserie, uiterlijkheden en prestaties of mislukkingen nog jezelf terugvinden?

 

Een paar handvaten:

- observeer uzelf: Schrijf uw levensverhaal eens op, en zoek een rode draad van wat u altijd weer gaande hield, graag deed, fijn vond. Word u bewust van wat u zelf aan uw leven bijdraagt. Het komt niet alleen op u af. Er is altijd wel iets wat u biedt. Hoe klein het ook lijkt.

 

- blijf uzelf niet afbreken of kleineren, als u moeite heeft met wie u bent. Dat blokkeert en brengt u geen stap verder. Nee, ga op zoek naar wat de positieve keerzijde kan zijn van die lastige eigenschap van u.  Zo heb ik er zelf lang last van gehad dat ik zo driftig was. Nu weet ik en ondervind ik dat dat ook inhoudt dat ik een gedreven mens ben, die warm kan lopen voor dingen. En gek is dat, mijn drift is als vanzelf een veel minder groot probleem geworden.

Zo is er aan alles een mooie kant. Welke is dat bij u?

 

- vraag eens aan degenen die u het meest vertrouwd zijn, wat zij waarderen in u. Verzamel complimenten en trek ze niet in twijfel, maar geniet ervan. Ze zijn geen overbodige luxe maar noodzakelijk voedsel voor u.

 

- zoek verbondenheid met enkele mensen bij wie u zich veilig voelt om u aanvaard en gesteund te voelen. In je eentje jezelf worden is een bijna onmogelijke opgave. Ontvang in de steun van die mensen ook een stukje steun en zegen van God.

 

- laat kritiek of commentaar van mensen u niet blijvend lamleggen alsof het een godsoordeel was. Mensen hebben niet het laatste woord over u. Toets het en leer er eventueel van wat er van te leren is. Zet er wel waardering van God en mensen tegenover om verder te kunnen. Weiger om u blijvend te laten vernielen. Zoek alsnog kansen die er zijn (volg een cursus, ga in therapie, probeer andere contacten te leggen).

- durf uit de schaduw te treden. Kom uit de verf. Schoorvoetend desnoods. Geef eens één keer weerwoord tegen uw baas, over wat u al zo lang hoog zit. Koop eens een kledingstuk dat u zèlf graag ziet. Begin eens aan die hobby die u al zo lang wilde doen. Begin ergens, bij iets wat nog net haalbaar is, en verleg zo uw grenzen.

 

- pas op dat u in dit alles niet weer prestatiegericht gaat denken. Maak er geen kramp of strijd van, maar een weg naar bevrijding. “Sta op en wandel”, zei Jezus tegen de verlamde man, niet: “Ren en bewijs” ! De genezing werd hem gegeven èn hij kwam overeind. Wat moet hij zich bevrijd en krachtig hebben gevoeld !

Kunt u genieten? Voelen dat gaandeweg de kracht u gegeven wordt? Voldoening ervaren?

Een belangrijke gids om te ontdekken en te worden wie u bent, is uw energie. Waar leeft u van op of wat blokkeert u juist of put u uit? Energie is als het sap van de wijnstok, waarover Jezus het heeft, of als bloed in het lichaam. Levensnoodzakelijk. En onmiddellijk voelbaar.

 

Zonde

 

Als we zo bijzonder zijn, hoe zit het dan met de zonde? Zonde is in wezen het afsnijden van die energie, die levenssappen, die verbinding met onze Bron. Zonde is: je doel missen (de letterlijke vertaling van het woord). Als je daar zelf doelbewust voor kiest, is dat jouw persoonlijke zonde. Als je moedwillig liever dingen doet die jezelf of anderen beschadigen. Maar mensen kunnen je ook zonde aangedaan hebben, of nog aandoen. God ziet ook onze beschadigingen, ons onvermogen. Hij staat niet klaar om ons te veroordelen (Joh. 3:17). Hij ziet onze binnenkant, ook daar waar we ons doel missen. Zijn aandacht gaat niet zozeer uit naar ons falen, maar naar hoe we alsnog onze bestemming kunnen vinden. Dat heeft Hij getoond in Jezus. Zelfs zonde kan onze waarde niet definitief tenietdoen.

We hoeven geen helden of krachtpatsers te zijn voor Hem. Hij heeft ons gemaakt om echt te leven, om te zijn wie we zijn. En Hij wil en kan ons daarin steeds weer opnieuw op weg helpen.

 

Tot slot

 

De wijze chassidische rabbi Zoesja zei vlak voor zijn dood: “Als ik me voor het hemels gerecht zal vertonen zal men mij niet vragen waarom ik niet Abraham of Jacob of Mozes was; men zal mij vragen waarom ik niet Zoesja was.”

 

Mogen we in onze gemeentes en daarbuiten dat klimaat verspreiden. Zoals we voor God bijzonder zijn omdat we zijn wie we zijn, zo zijn we dat ook voor elkaar. Laten we die verborgen schatten in ere houden bij onszelf en bij ieder die op onze weg komt. Wat zullen we daar rijk van worden !