Terug naar GETUIGENISSEN over SEKSUEEL MISBRUIK

Naar HOOFDINDEX

TIP: DRUK DEZE TEKST AF
 

Door een 'huisvriend' misbruikt vanaf haar vierde jaar, later werd ze ontmaagd. 
Als puber moest ze haar vader 'bevredigen' 
en jarenlang werd ze door haar broer betast.

Waarom werd Christine niet beschermd door haar ouders?

Toen ze christen werd, begon een nieuw leven. Niet dat het makkelijk ging. 
Nadat haar vader opgepakt werd voor seksueel misbruik van andere kinderen, 
diende ze ook klacht in tegen die 'huisvriend'. Daardoor kwam alle pijn weer naarboven.

De weg naar herstel was moeilijk en ze had tijd nodig. Ze werd niet geloofd (ook niet door christenen). Maar nu staat ze al veel verder: Christine gaat meewerken aan een 
praatgroep voor misbruikte vrouwen en zo helpt ze bij de genezing van anderen. 
Ze is ervan overtuigd dat God kan helpen bij de genezing.

Dit is een kostbaar getuigenis, print het uit !

U kunt ook reageren.

Mijn naam is Christine en ik ben 30 jaar. Vanaf mijn vierde jaar ben ik seksueel misbruikt door een huisvriend van mijn ouders. Het begon onschuldig. Kijken naar zijn geslachtsdeel. Daarna werd het erger. Ik moest eraan voelen. Naarmate ik ouder werd ging het steeds verder.

Ik menstrueerde op zeer jonge leeftijd (10 jaar). Hij vond waarschijnlijk dat nu de tijd was aangebroken om gemeenschap met mij te hebben. Bijna iedere avond (zo vaak was hij bij ons) vond hij het nodig om mij naar bed te brengen of zodra ik  lag even naar de WC te gaan om vervolgens naar mij toe te komen. Het meest  idiote van alles vond ik toen dat mijn moeder hem vaak van boven riep omdat er koffie voor hem klaar stond. Je laat toch niet iemand zo vaak bij je kind op de kamer komen. Hij bleef soms een half uur bij mij. (als iemand een half  uur op de wc blijft moeten er toch vraagtekens bij je opkomen !?)

Toen het  moment kwam dat hij mij ontmaagde (hij pasde toen op) heb ik moord en brand geschreeuwd. "Het doet maar een beetje pijn joh". Daarna heb ik regelmatig  zitten huilen omdat ik dacht dat ik zwanger was.
Ik moest met hem mee naar zijn huis (zogenaamd even iets ophalen dat hij was vergeten) en mij  uitkleden zodat hij mij helemaal naakt kon zien. Daarna moest ik dan op een bed gaan liggen en mij als een volwassen vrouw gedragen omdat hij vond dat  ik er was om hem te behagen.

Mijn vader vond dat zijn kleine meisje maar eens bij hem moest komen liggen en hem moest helpen klaar te komen. Op een  gegeven moment dacht ik dat iedere man zo was en dat het zo hoorde.

Toen ik 14 jaar was werd ik "betrapt"door mijn vader die zag hoe ik verkracht werd door die huisvriend. Mijn moeder trapte die man het huis uit met de woorden: "dat je aan mij komt, ala maar aan mijn dochter? ! !"

Mijn broer was ook handtastelijk. Hij kwam bijna altijd gelijk als ik naar bed ging. Hij zei dan tegen mijn moeder dat hij ook wat ging lezen op zijn kamer terwijl zij wist dat hij bijna nooit op zijn kamer verbleef. Meestal lag ik dan nog wat te lezen en dan kwam hij de kamer binnen. Op een gegeven moment wist ik gewoon wat er ging komen. Hij wilde mijn borsten betasten. Dit gebeurde niet met geweld maar ik kreeg altijd het idee dat hij vond dat hij er recht op had. Hij zei ook dat als ik het zou vertellen (ik heb wel eens gezegd dat ik dat zou doen) dat toch niemand mij zou geloven. En diep in mijn hart wist ik dat hij gelijk had. Mijn ouders luisterde toch nooit naar mij en ik had ook altijd het idee dat mijn broer een beetje voorgetrokken werd.

In die tijd nam mijn broer ook een  vriend mee naar mijn kamer en mijn broer had gezegd dat hij mijn borsten mocht betasten en aanraken. Hij dacht zo gezegd zo gedaan en ja hoor weer  werd ik geintimideerd en ik bleef als voor dood liggen. Ik heb vaak gedacht  blijft dit nu zo mijn hele leven?

Toen kreeg ik van een kennis een kinder( !)bijbel. In die tijd dacht ik als er een God is: HELP !  Ik wist toen niet dat God mij had gehoord en mij daarna nooit meer heeft losgelaten.

Onbewust ging ik op zoek. Totdat twee vriendinnen van mij kwamen te overlijden op zeer jonge leeftijd. De vraag kwam toen waar ga ik naartoe als ik doodga? Ik had soms ook dagen dat ik niet meer verder wilde. Niemand kon mij antwoord geven op mijn vragen totdat ik mijn huidige man ontmoette.

Hij kwam in de STEK in Katwijk en vroeg of ik een keer mee wilde gaan. Ik zag namelijk iets in hem waar ik jaloers op werd. Hij had een ernstig auto ongeluk gehad waarbij zijn vriend was overleden. Hij had het moeilijk maar  toch was hij er voor mij met al mijn problemen. Hij zei ik kan al je verdriet niet weghalen er is er maar één die dat kan : Jezus Christus. Ik ben toen meegegaan naar de STEK en heb later mijn hart aan Christus gegeven. Maar dat is niet het einde, nee dat was het begin. Het begin van een nieuw  leven. Dit was in 1991.

Al die jaren had ik er niets over verteld. Of als ik dit deed werd ik niet geloofd (OOK DOOR CHRISTENEN ! !) of mensen wilden niets meer met mij te maken hebben.
Ik heb alles tegen mijn man verteld al voor wij gingen trouwen, zodat hij wist waar hij mee te maken kreeg. Ik had last van nachtmerries, mijn epilepsie-aanvallen werden erger enz. Doordat hij alles wist kon hij er voor mij zijn en mij helpen en konden wij gezamenlijk de hulp aan de Heer vragen.

In 1997 stortte mijn wereld in. Mijn vader werd opgepakt voor seksueel misbruik van kinderen. Ik dacht altijd dat ik de enige was maar naar nu bleek was hij al 30 ! ! jaar bezig. Alles beleefde ik weer opnieuw. Ik had eigenlijk nog niets verwerkt. Toen begon het pas.

Ik heb alsnog aangifte gedaan tegen die huisvriend. Dankzij een koppelingswet was het nog net niet verjaard. Toen de recherche aanbelde bij die huisvriend zei hij dat hij hier op had zitten wachten en wist waarvoor ze kwamen. Hij heeft bijna letterlijk herhaald wat ik al aan de recherche had verteld.

Mijn vader heb ik  geconfronteerd (samen met mijn man) wat hij mij aangedaan heeft en hij ontkende alles. Totaal geen spijt en alleen maar zelfmedelijden over het feit dat hij naar de gevangenis moest.

In de STEK heb ik de vrouw van de voorganger in vertrouwen genomen. Ik had besloten niet naar een psychiater of zoiets te gaan omdat zij mij niet konden helpen zoals ik geholpen wilde worden, met een open bijbel op de tafel. Wat zou de Here Jezus tegen mij willen zeggen op dit moment? Ik heb mij toen vastgebeten in het woord van God en was vastbesloten dat Hij de enige was die mij kon helpen. Samen met haar ben ik door de bijbel gegaan en  heb iedere keer gezien dat ik beetje bij beetje alles bij Hem kon neerleggen.
God heeft mij laten zien dat God de Vader een vader van liefde is en dat niet alle vaders viespeuken zijn. Ik ben iedere dag gaan lezen wat God mij te vertellen had/heeft. Ik had mijn ups en downs.
Vooral het hoofdstuk vergeving viel mij zwaar. Maar ook daar kwam God met de juiste antwoorden. Hij bracht mensen op mijn weg die het zelfde hadden meegemaakt.

Ik ging gedichten schrijven om het te verwerken. Ik bleef er over praten. Ze hoorde wel tienduizend keer hetzelfde verhaal en ze werden niet moe. Ik heb geschreeuwd tegen God en gehuild met God. Ik dankte God voor de mensen die Hij op mijn pad bracht.
Er kwam alsmaar 1 vers in mijn gedachte (Romeinen 8:28) "God doet alles medewerken ten goede voor degene die Hem liefhebben". Ik heb God nooit gevraagd "waar was U?" of Hem de schuld gegeven.
Het zijn de mensen die in duisternis leven en bewust weten wat ze doen. Zij maken die keuze om jouw leven te vernietigen niet God.
Toen ik verkracht werd huilde God mee met mij. Het meest bevrijdende was dat ik niet de schuldige was.

In de toekomst gaan een aantal vrouwen bij ons in de Stek een praatgroep beginnen voor vrouwen die seksueel misbruikt zijn. Het is de bedoeling om mensen waar ze ook vandaan komen, te helpen en op te bouwen zodat ook zij weten dat God hun wil helpen en hun wil genezen van de pijn.

Wij hebben het verlangen om ook mensen die de kerk verlieten, doordat zij misbruikt werden door "christenen" en niets meer met God te maken wilden hebben, te vertellen van een liefdevol God, dat er hoop voor hen is en op genezing.

Als een van jullie denkt dat ik er al ben, dan heb je het mis. Ik ben nog steeds op zoek naar mijn eigen ik. "Hoe zou ik geweest zijn als dit niet was gebeurd?" is de vraag die mij op het ogenblik bezighoudt. Maar ik weet ook dat God mij daarbij helpt dus alles komt dik voor elkaar. Maar als ik terugkijk naar hoe de pijn was en nu is weet ik dat ik al een stuk genezen ben en dat het een plaatsje heeft gekregen in mijn leven.

Als laatste wil ik nog een leestip meegeven. Het boek "Eert uw vader" is een aanrader ! ! In 1 keer huilend uitgelezen.

Tot slot geef ik je graag een gedicht mee:
 

Ik zit hier voor me uit te staren
Je kent dat wel terugblikken naar de afgelopen jaren
En realiseren wat God heeft gedaan
Dan kun je alleen bij dat kruis stil blijven staan
Iedere keer als alles teveel werd bracht ik het bij de Heer
Dan dank ik Hem dat Hij voor mij stierf keer op keer
Dank u wel dat ik mij mocht vastbijten in de bijbel Uw woord
Dat er vergeving is ondanks dat ik die man in gedachten had vermoord
Twee jaar geleden moest ik er niet aan denken met de dader te praten
Nee toen kon ik z'n lichaam wel vol schieten met gaten
Maar wat heeft God nu gedaan met mij
Hij heeft mij gebroken en maakte mij vrij
Door volkomen op Hem te vertrouwen
Kon Hij mijn leven weer opbouwen
Als de dader nu om de tafel wil gaan
Kan ik in Zijn vrijheid staan
De dader recht in de ogen aankijken en zeggen 
het is niet mijn schuld wat er is gebeurd
En er is er maar Eén die echt alles betreurt
De straf die de dader krijgt van de aardse rechter is niet fijn
Maar de straf die nog komt geeft eeuwig pijn
Tenzij Hij hoort wat God kan doen ook voor hem
Dat hij luistert naar die Ene Stem
Zie ik sta aan de deur van je hart
Wat wil  je een eeuwige pijn of een nieuwe start
Denk nu niet dat dit het einde is van het verhaal
Ik heb echt mijn dagen dat ik baal
Dat ik weer boos wordt op alles wat mij is aangedaan
Maar ik hoef niet alleen door die dalen te gaan
Beetje bij beetje zie ik dat God mij geneest
Want de pijn is niet meer zoals die is geweest

Christine

referenties van "Eert uw vader":
auteur: Meridel Rawlings.
uitgever: Gideon
ISBN nummer:  90 6067 549 5


Reageren? 

Wil je de schrijfster van dit getuigenis een bemoediging sturen?
Dat kan via de webmaster: Ben Servaas
(Vermeld dan de naam van de schrijfster/schrijver)



© Copyrights HULPNET 2000 Om de integriteit van deze verhalen en de schrijvers te beschermen, geven we nooit toestemming om deze verhalen van onze site te kopiëren. We stellen het wel op prijs als je een link naar deze verhalen plaatst.

Wil je graag zelf een getuigenis of tekst op deze pagina plaatsen, geef dat gerust door. We garanderen beroepsgeheim en discretie. Alle getuigenissen worden anoniem afgedrukt.

 Terug naar GETUIGENISSEN over SEKSUEEL MISBRUIK
Naar HOOFDINDEX : http://users.skynet.be/hulpverlening/misbruik 

 

teller :

  Nedstat Basic - Teller