Terug naar GETUIGENISSEN over SEKSUEEL MISBRUIK

Naar HOOFDINDEX

TIP: DRUK DEZE TEKST AF
 

Waar praten over seksueel misbruik voor meisjes al moeilijk is, is dat nog meer het geval voor jongens. Hier lijkt het taboe nog groter, zeker wanneer je als jongen misbruikt bent door een vrouw. Als die vrouw dan ook nog eens je eigen moeder is, wordt de verwarring compleet. De schrijver van dit getuigenis werd daarna ook misbruikt door zijn oudere broer. Het gevolg was een identiteitscrisis, twijfel over de eigen seksuele voorkeur,  problemen die zijn hele persoon en huwelijk aan het wankelen brachten. Dit is een kostbaar getuigenis, print het uit ! U kunt ook reageren.

Ik ben vanaf mijn 6e door mijn moeder seksueel misbruikt. Dit gebeurde
altijd als mijn vader voor zijn werk 's nachts moest werken. Ons gezin
bestond uit een vader, een moeder, mijn broer (3 jaar ouder) en ik. Mijn
moeder verrichtte handelingen bij mij en ik werd gewoon gemaakt om
handelingen bij haar te doen.

Ik kan alleen niet zeggen dat het misbruik uitsluitend seksueel is geweest. Er was meer aan de hand. De relatie die mijn moeder met mijn vader had, was verre van optimaal. Feitelijk gezien was er geen relatie. Mijn vader werkte hard en werkte hiernaast nog het een en ander zwart bij; was veel van huis dus. En mijn moeder ‘deed de kinderen’ en het huishouden. Mijn ouders communiceerden niet of nauwelijks met elkaar.

Wat mijn moeder niet mijn vader deed, deed ze met mij. Niet alleen seksueel
maar ook intellectueel. Gesprekken en bv. tederheid die in een goed huwelijk
tussen man en vrouw plaats vinden, vonden in mijn geval tussen mij en mijn
moeder plaats.

De incestueuze handelingen met mijn moeder stopten op het moment dat ik er
vragen over ging stellen. Zo weet ik nog goed dat ik mijn moeder vroeg of
mijn vriendjes dit ook deden met hun moeder. Van de een op de andere dag
mocht ik tijdens mijn vaders nachtdiensten niet meer bij mijn moeder
slapen.
Maar het kwaad was al geschied. Mijn lichaam en ziel waren geschonden. Ik
was mijn onschuld kwijt. Ik was met dingen bezig waarvan mijn
leeftijdgenoten geen idee van hadden. Ik was begonnen met een premature
seksuele ontwikkeling. Ook al was mijn lichaam en verstand nog niet rijp,
moesten ze eigenlijk bezig zijn met vriendjes en leren, werd ik gedwongen
mijzelf op een ongezonde manier te ontwikkelen.

Ik heb de pech dat ook mijn oudere broer zich, toen hij fysiek sterker was,
zich aan me vergreep. Dit gebeurde toen ik een jaar of 11 was. Ik was
veertien toen ook dit stopte. En ook hij dwong me of chanteerde me zodat ik
seksuele handelingen bij hem en mijzelf verrichtte

Op de basisschool ontwikkelde ik me al anders. Ik trok veel op met ouderen,
mijn woordenschat was waanzinnig groot, ik kon dan ook goed verbergen dat
ik het grammaticaal niet kon schrijven. Ik stond graag in de belangstelling.
Ik zocht aandacht. Zo stal ik uitsluitend voor de aandacht dingen uit winkels
en op school. Ik leefde continu in een fantasie wereld; waar het beter was.
Waar ik onbeschadigd was. Ik wilde weg. Op mijn dertiende had ik een school
uitgezocht; enige criterium was dat het een interne school was; ik wilde
het huis uit. Ik was achttien toen ik voorzitter werd van een stichtingsbestuur.
Voor anderen was ik altijd ‘veel ouder’. Ik deed dingen en interesseerde me
voor dingen, waar leeftijdgenoten niet mee bezig waren. Alleen in mijn
psychische en sociale ontwikkeling liep ik achter, alleen dat wist alleen
ik.

Niet alleen intellectueel was ik ‘vroeg rijp’, maar ook lichamelijk. Mijn
moeder en broer hadden gevoelens losgemaakt waar ik niet alleen nog lang
niet aan toe was, maar ook vreemd, vies en bijzonder waren. Mijn eerste
zaadlozing kreeg ik toen ik tien was. Later zocht ik het seksuele zowel
binnen als buiten mijzelf op. Hoewel ik voor iedereen die mij dacht te
kennen een goed en vroom christen was, ging ik naar gay-ontmoetingsplaatsen.

Toen ontmoette ik mijn echtgenote. Een lieve, open, spontane vrouw. Toen ik
twintig was zijn we getrouwd en we hebben nu twee kinderen. Ik werd
ontrouw.
Ik zocht de ontmoeting met mannen op. Het maakte niet alleen mijn huwelijk
kapot, maar zeker ook mijn vrouw. Na drie jaar huwelijk heb ik het haar
verteld. Alles. Over mijn moeder, mijn broer, mijn verwrongen, kapotgemaakte
seksuele ontwikkeling en over mijn ontrouw.

Een paar goede vrienden, anti-deprissevium, en een e-mail correspondentie
met een psycholoog hebben ons over een moeilijke wachttijd geholpen.

Erover praten is voor mij zo’n opluchting geworden. Op deze manier is het
‘geheim’ eruit gegaan. Bleef het niet meer bij mij, bestond het probleem
ook bij anderen of op papier. Ik heb spijt dat ik niet eerder gepraat heb. Dat
ik de daders kans heb gegeven zolang (na het misbruik) mijn leven kapot te
maken.

Mijn vrouw is nu slachtoffer geworden van mijn onreinheid en mijn
oneerlijkheid. Maar ze is geweldig !
Ik ben nu in therapie in een psychiatrisch ziekenhuis. En langzaam proberen we de draad weer op te pakken. Ik probeer niet alleen mijn gebrokenheid maar ook mijn relatie te redden. Ik dank God voor alles. Ik ben boos op God voor alles. Ik vraag God voor vergeving voor alles. Maar ik vertrouw op Zijn genade, Zijn liefde,
Zijn troost, Zijn toorn; ik vertrouw op Hem. Niet voor altijd, maar van dag
tot dag.

RN

Nederland, ZH
 

Reageren? 

Wil je graag zelf een getuigenis of tekst op deze pagina plaatsen, geef dat gerust door. We garanderen beroepsgeheim en discretie. Alle getuigenissen worden anoniem afgedrukt.

teller :