Terug naar GETUIGENISSEN over SEKSUEEL MISBRUIK
Naar HOOFDINDEX
|
MIJN MAGERZUCHT EN INCESTVERHAAL !
Het begon al toen ze geboren werd. Ze was ongewenst. Haar moeder kreeg na haar geboorte een postnatale depressie. Daardoor kreeg ze te weinig aandacht ! Trouwens in haar latere psychoanalyse leerde ze wat echte moederliefde inhoudt.
Is dit de reden dat incest bij Rita toesloeg ???
Nou zij denkt van wel ! ! !
Daar Rita de nodige affectie , vooral bij mama niet vond (wegens de postnatale depressie), zocht ze het bij haar oudere zus, die zij uiteindelijk als haar pseudomoeder ging beschouwen.
Tussen haar broers en zussen, veel ouder dan zij, kon zij het zichzelf niet veroorloven om een gewoon kindje te zijn. Zij waren allemaal zo oud ! ! !
Ze was dus héél blij als een van haar oudere broers of zussen haar eens mee uit namen (want mama en papa gingen in die periode zelden of nooit weg) !
Zus J. 16 jaar , nam haar het meest mee uit. Rita vindt het momenteel nog altijd spijtig, want hoe goed alles aanvankelijk bedoeld was, des te rampzaliger liep alles af !
J's verloofde , ik noem hem in de toekomst R., onderwierp Rita véél te vroeg met reëele seksualiteit om te gaan. Toen zij op 7-jarige leeftijd op zijn
schoot ging zitten dwong hij haar iets hards te voelen tussen haar benen en hij duwde en wipte maar altijd ?
Ze mocht toen ook niet van zijn schoot wannéér ZIJ WOU ? Allemaal zo anders dan bij vader ! ! ! Maar ja die was oud in Rita's ogen, zij kon geen
verklaring ervoor vinden !
Pa reed wel paardje met haar en zong ook, dat was leuk, maar dit ????
Nou dacht Rita, zal R zijn manier van spelen zijn en was "ergens" wel angstig, maar durfde het niet te uiten.
Zij voelde zich schuldig, want zij voelde dat er zaken gebeurden die niet klopten.
Ze was ook zooooo bang voor zus J. Waarom ? Omdat ze affectie vroeg ?
Met Pasen kreeg grote zus een dik ei van de klokken en Rita een iets kleiner. (ik verduidelijk R speelde hier als paasklok en Rita wist dit). Och
wat was ze fier !
Zo een lieve man die ook Rita niet vergat. In feite als ik nu bedenk "de volwassen Rita", was het kleine meisje ergens geflatteert dat zij evenveel
aandacht kreeg als grote zus ! Dus zij onderging alles om de affectie van zus/zwager niet te verliezen.
Moeder gaf al zo weinig, enkel vader gaf, maar ..... (later kom ik hier op terug) ! Tegen vader kon ze ook niet vrijuit praten.
Dus als ze had gesproken had ze niemand méér gehad dat meisje van 7 tot 14 jaar !
Dus dacht Rita alles zal toch "gewoon" zijn wat hij met haar deed ! Want R was zo lief haar ook klokkepasen te geven, net zoals grote zus. En grote zus
was zijn verloofde, dus Rita dacht , "van weereens verkeerd te denken en alles maar te laten zoals het was" !
Zij nam zijn seksuele toenaderingen er maar bij !
Want dat dit een vorm van omkoperij tot zwijgen was, besefte die kleine Rita natuurlijk niet !
Daarom ging ze telkens weer terug op zijn schoot zitten, want hoe kon hij het nou slecht met Rita bedoelen ? Zij kreeg wat J kreeg, dus , zij zag als
7-jarig meisje geen enkel kwaad opzet en deed al wat van haar gevraagd of geëist werd om toch zekerheid van affectie te hebben !
Zij begreep ook niet, waarom hij haar nooit op zijn schoot nam in aanwezigheid van andere leden van de familie, het gebeurde altijd in een
plaats apart, de voorplaats, die in feite niet werd gebruikt door moeder en vader.
Met dit wil ik zeggen dat op 7-jarige leeftijd Rita reeds met véél angst en schuldgevoel door het leven ging. Stilzwijgend ........ enkel warmte
krijgend van vader en van die zieke GOZER. Want haar toenmalige jongste broer, O, was ook niet zo alert voor Rita. Hij misdeed haar niets, hij
negeerde haar eerder, terwijl Rita zo naar grote broer opzag. Maar ja, hij had een liefke en die primeerde, ergens heel begrijpelijk.
Waarom, broer O, heb jij me nooit echt als je kleine zusje beschouwd ?
Ja toen ik ziek was, dan heb je gereageerd en je nam me ook mee naar het buitenland, maar was dat niet onder de invloed van je echtgenote ?
Het doet mij nog altijd pijn, dat mijn enige broer die toen nog thuis was, mij ook links liet liggen. Dus zocht Rita de affectie bij vreemden.
Als je ooit deze homepage leest, jongste broer, wel, ik heb er echt onder geleden dat je nooit tijd voor me had !
Toch niet dat ik mij herinner !
Een tijdje zocht ik ook bij jou en je huidige vrouw warmte, veilige warmte.
Ik was meer bij jullie dan thuis. En waarom denk je ?
Ik wou warmte, een veilige warmte en géén onveilig nest zoals toen thuis de situatie door R veranderd was !
De jaren gingen verder, en J huwde met R.
Rita herinnert zich een scène bij hen in bed, want een logeerbed had dat jong stel nog niet, dat ze plotseling wakker werd met iets stijfs,
glibberigs, iets brrrrr tussen haar billen. Toen had Rita al wel door dat die zwager van haar niet 100% normaal was !
Maar nog bleef Rita zwijgen, ze voelde zich ook schuldig, zij had maar naar moeder moeten luisteren die vond het héél ongepast dat Rita tussen een jong
paar ging overnachten. Dus Rita dacht weer dat zij fout zat !
Nadien nog herhaalde feiten van exhibitionistische gedragingen van hem, zowel naar haar als naar de buitenwereld toe.
Maar de buitenwereld was slimmer en een aanklacht volgde.
Hoe hij toen reageerde was reeds genoeg om het kleinste kind te laten geloven dat hij schuldig was. Zo hysterisch bang was hij.
Maar iedereen zweeg ! Rita kon niet meer zwijgen en sprak haar vader erover.
Die zei:"Meiske, zwijg anders is het leven van J naar de vaantjes." Dus zo meegaand als Rita toen was, zweeg ze weer. Ze wou gehoorzamen aan vader, J
beschermen, maar hoe moest ze met zichzelf omgaan ?
Toen ontdekte Rita iets dat haar moeilijke gevoelens verdoofde en dat werd haar beste vriendje, ANOREXIA !
Rita veranderde snel van een gezond meisje in een anorexia-geval. Dus de oude Rita kon overleven door haar niet-eten. Oef, nu kon ze vader
gehoorzamen, J blijven beschermen, maar ook zichzelf. Want hoe minder Rita at hoe minder ze voelde.
Nou Rita dacht slim te wezen door dit geestelijk zo te kunnen oplossen, maar haar lichaam protesteerde. Dat lichaam schreeuwde om voedsel en riep naar de
gezonde zwijgende Rita: "Praat en eet" !
Door al die jaren had Rita door haar zwijgen zovele emoties verdrongen, dat de magere Rita niet meer wist WAT nog te vertellen. Ze had toch goede
ouders, was wel een nakomertje, maar materieel had ze toch alles. Met broers en zussen regelmatig mee op vakantie. Wat had ze nou te klagen ?
Ook leren op school lukte Rita niet meer. Enkel en alleen caloriën tellen was het voornaamste. Geen haar op Rita's hoofd dat dacht, dat HIJ, R, de
oorzaak was van haar niet-eten en haar magere lijf. Dat die MIJNHEER haar ontluikende seksualeit kapot had gemaakt, snapte ze niet.
Dat het haar was opgedrongen om veel te jong met volwassen lullen om te gaan en ook om dikwijls zijn masturbaties te moeten aanschouwen, daar durfde Rita
niet bij stilstaan. Dat maakte haar bang. Dat deed haar walgen van haar toenmalig vriendje, wat zij toen zeker niet kon begrijpen. Die was toch lief en zij vond hem ook leuk. Vader en moeder vonden het een aardige jongen, dus ...
Neen het was Rita zelf, die walgde bij een intieme kus van hem. Zij was totaal radeloos .....
Zij werd op 16 jarige leeftijd wegens levensgevaar opgenomen (zo mager) te Kortenberg. Oef, blij dat ze was, eindelijk hulp in zicht ! Maar de
behandeling was een ware foltering voor Rita. In die periode werden AN-patiënten volledig geïsoleerd, vastgebonden, geen bezoek tot je je
streefgewicht had. Dus dat had Rita niet verwacht. Des te meer dat ze in die kliniek WEL kon eten. Zij snapte dit niet, maar haar zieleknijper natuurlijk
wel. Na 2 maanden isolatie werd de magere Rita van 34 kg een opgeblazen monstertje van 55 kg (niet enkel door het gewicht, maar ook door de vele
medicaties die ze kreeg op die korte periode).
Zij bleef toen nog enkele maanden op een andere afdeling en vond dat ze het leven nu eens serieus moest aanpakken.
Dat was wel effen a big mistake van Rita.
Had Rita toen maar naar haar huidige therapeut geluisterd, want nu 26 jaar later ben ik nog steeds in behandeling bij hem en het was hij die me zei dat
ik véél te vroeg wegging ! Hij ondervond iets, maar ja, als Rita niets zei en ook haar familie hun mond hield, hoe kon die dokter dan weten wat er
waarlijk scheelde. Hij kon wel uit Rita's symptomen uitmaken dat er iets gaande was, maar wat .... ???
Rita vond wel héél vlug een leuke job, leerde een lieve man kennen, huwde op haar 19de, zoon werd geboren toen ze 21 was. Maar haar eten bleef héél
selectief.
Zij kreeg allerlei psychosomatische klachten en was meer ziek thuis dan op haar werk.
Zij kreeg een volledige decompensatie toen haar stilzwijgende bondgenoot in 1982 plotsing overleed, haar VADER !
Toen koos Rita bewust voor een diepgaande psychoanalyse, tot op heden nog altijd aan de gang.
In die analyse heeft Rita ingezien dat zij anorexia kreeg om zichzelf te beschermen tegen mannelijke seksualiteit. Het besef was al héél veel. Tot op
heden probeert zij de schade die GROTE MIJNHEER R met zijn grote bek en lul haar aandeed, te herstellen. Zij kan hem niet vergeven, ook zus J niet, want
Rita vindt nu dat J medeplichtig is.
Want het is niet bij één enkel familielid gebeurd ! Ook hun eigen dochter werd een slachtoffer. Meer zeg ik hier niet over, dat is haar verhaal.
Maar vandaar dat Rita vindt dat zus J ook schuld treft. Want R IS ziek, dat wist je, J. Zei je me meermaals als volwassen zussen in privé ! Toen jij
ooit probeerde te reageren kreeg je de raad voor hem te kiezen uit angst dat hij suïcide zou plegen of jullie huis in de fik zou steken. Zus, wees eens
consequent, er zijn hulpverleningsinstanties, OOK VOOR JOU !
Hij heeft DUIDELIJK THERAPIE NODIG, weet JIJ allang ! Maar dat zelfbeklag van jou blijf ik laf vinden !
Dat MIJN LEVEN is kapotgemaakt (kan ik ergens nog plaatsen)en je voor hem bleef kiezen kan ik ergens nog begrijpen ! Maar dat je dochter werd benaderd
door HEM, neen zus ! ! ! ! Ik begrijp jou niet.
Nou vind ik het ook héél spijtig dat mijn familie dat incestgedoe blijkbaar als normaal beschouwt ?
Is dit misschien normaal voor incestieuze families ? Zou kunnen, maar ik zwijg niet meer. Doe aan die struisvogelpolitiek niet meer mee. Ik heb ook
heel sterk de indruk dat familiale lotgenoten met de vinger worden gewezen als ze kontakt met mij hebben ! Waarom, ben ik dan zo gevaarlijk voor jullie
OF zou ik "teveel" weten?
Het enige wat ik nog wens is dat R en J eens beseffen hoe ze samen een mensenleven kapot hebben gemaakt !
En een welgemeende sorry zou het minste zijn wat uit hun mond zou mogen komen !
Ook begrip van de anderen heb ik altijd verwacht, maar die hoop is voor mij verleden tijd !
NIEMAND BEGRIJPT WAT IK DOOR DIE ANOREXIA ALLEMAAL HEBBEN MOETEN MISSEN !
HET GELUK OM VRIJ TE KUNNEN LEVEN, VAN BART "ECHT" TE KUNNEN GENIETEN ALS
MOEDER , VAN MIJN MAN EDDY ! GEWOON GENIETEN VAN MIJN LEVEN !
IK HOOP DOOR NU OPENLIJK AFSTAND TE NEMEN EN MIJN VERHAAL NAAR BUITEN TE
BRENGEN, OOK DE WEG VRIJ IS VOOR "MIJ" EN EINDELIJK EENS TE GENIETEN VAN
MIJN EIGEN LEVEN EN MIJN GEZINNETJE ! GOD, GEEF MIJ AUB DE KRACHT OM DEZE
ONMACHTSSITUATIE TE AANVAARDEN !
|
Heb je de vrijmoedigheid om zelf een getuigenis op deze pagina te plaatsen, stuur het ons toe. We garanderen beroepsgeheim en discretie. Alle getuigenissen moeten volledig waarheidsgetrouw zijn. Ze worden anoniem afgedrukt.
Stuur je getuigenis of reactie naar: psycholoog@hulpnet.comvermeld dan "reactie op getuigenis Mark", vergeet niet jouw e-mail- of gewoon adres door te geven.
Terug naar GETUIGENISSEN over MISBRUIK